Botanika Duszy - Elizabeth Gilbert

Recenzja książki

Obrazek użytkownika Weronika
29.05.2014

Sięgając po książkę „Botanika Duszy” spodziewałam się kolejnego romansu, przewidywalnej fabuły, akcji rozgrywającej się w jakimś egzotycznej scenerii wśród pięknych krajobrazów. Głównymi bohaterami miała być Ona, samotna kobieta po przejściach, skutecznie zrażona do mężczyzn, szukająca swojej drogi i sposobu na szczęście. Jej losy miały przeplatać się wzlotami i upadkami, by w końcu doprowadzić do poznania owego Jego… Na koniec oczywiście mieli żyć razem, długo i szczęśliwie.

Botanika Duszy - Elizabeth Gilbert

Już od pierwszego rozdziału porzuciłam myśli, że przede mną kolejna banalna opowieść. Akcja książki zaczyna się w roku 1800 kiedy na świat przychodzi mała Alma Whittaker, córka znanego botanika Henrego Whittakera i despotycznej Beatrix van Devender. Zanim jednak poznamy Almę, poznajemy losy jej ojca. Burzliwa historia głowy rodziny ukazuje, że ambicja, wytrwałość i inteligencja to droga do lepszego życia i spełnienia marzeń. Pokazuje, że ciężką pracą i poświęceniem można diametralnie odmienić swój los. Doświadczenia Henrego odbijają swój ślad w wychowaniu córki. Tak jak on, Alma jest inteligentna, cierpliwa i głodna wiedzy. Autorka sprawnie wciąga nas w czasy zamorskich wypraw i wielkiego handlu. Czasy gdy z dalekich krajów zostają przywiezione pierwsze przyprawy i sadzonki nieznanych wówczas owoców i warzyw. Botanika zajmuje sporą część książki Pani Gilbert, jednakże jest ona tłem by ukazać obraz kobiety – naukowca w XIX wieku.

Wychowana w rygorystyczny sposób Alma, nie miała zwykłego życia. Od dzieciństwa obracała się w świecie naukowców, profesorów. Nauka zawsze ją intrygowała. Nie była też zwyczajną nastolatką, nie bawiła się z rówieśnikami, nie umawiała na randki, w przeciwieństwie do ojca, nie podróżowała. Ogromna posiadłość White Acre stanowiła centrum jej świata. W sposób naukowy wyjaśniała sobie najprostsze zagadnienia, była dociekliwa i cierpliwa. Miała wybitny umysł i dowodziła tego na każdym kroku, broniąc swoich tez w niełatwych dla kobiet – naukowców czasach. Ale też, jak każda kobieta pragnęła miłości, czułości której brakowało jej ze strony Matki. Kochała skrycie swojego przyjaciela i umiejętnie poskramiała to uczucie. Niespodziewanie los zesłał jej Ambrose’a Pike utalentowanego rysownika egzotycznych orchidei. To było wyjątkowe pokrewieństwo dusz. Nikt dotąd nie sprawił, że Alma czuła się kochana i potrzebna. Ambrose Pike był jej przyjacielem, ale także towarzyszem w naukowych dywagacjach. W imię tej miłości Alma poświęciła wiele, a pragnienie spełnienia doprowadziło ją na rajską wyspę Tahiti. Dla Almy jako briolożki egzotyczna wyspa to zupełnie nowy biologiczny świat. Mnogość gatunków, a przede wszystkim mchów, którym Alma poświęciła większość swoich naukowych prac naprowadza ją do postawienia przełomowej teorii na temat ewolucji.

Botanika Duszy to książka niezwykła, książka która zmusza do refleksji nad sobą. Nad tym kim jesteśmy, dokąd zmierzamy. Pokazuje, że czasem jedna decyzja może zaważyć na całym naszym życiu. I choć, akcja umiejscowiona jest kilka wieków wstecz, mechanizm ludzkiej natury pozostaje ten sam bez względu na czasy w jakich żyjemy.

Botanika Duszy

Przekład:
Rok wydania:
2014
Liczba stron:
573
ISBN:
978-83-7818-400-3
Ocena:
5
10
Zrecenzował: